داود بن سرحان از امام صادق عليه السّلام براى شب نيمهء رجب روايت كرده و جزو اعمال شب نيمه ذكر شد در اين شب هم خوانده مىشود . دوّم : زيارت حضرت امير المؤمنين عليه السّلام است كه برترين اعمال اين شب مىباشد . و بدان كه ابو عبد اللّه محمّد بن بطوطه كه يكى از دانشمندان اهل سنت است در ششصد سال پيش از اين زمان ( زمان تأليف مفاتيح الجنان ) مىزيسته ، در سفرنامهء خود معروب به « رحلهء ابن بطوطه » در بيان ورودش از مكّه معظّمه به نجف اشرف ، روضه و قبر مبارك مولايمان امير المؤمنين عليه السّلام را ذكر نموده ، و گفته است همهء اهل اين شهر رافضى هستند ، و براى اين روضهء مباركه كراماتى ظاهر شده : از جمله در شب بيست و هفتم ، ماه رجب كه نامش نزد ال آنجا « ليلة المحيا » [ شب بيدارى يا شب زندگانى ] است ، از عراقين [ بصره و كوفه ] و خراسان و شهرهاى فارس ، و روم ، افراد شل و مفلوج و زمين‌گيرى را كه حدود سى يا چهل نفر مىشوند پس از عشا نزد ضريح مقدس على عليه السّلام مىآورند ، آنگاه مردم اجتماع مىكنند ، و به انتظار شفا يافتن و برخاستن آنان مىمانند . گروهى از اجتماع‌كنندگان نماز مىخوانند ، و عده‌اى ذكر مىگويند ، و گروهى قرآن تلاوت مىكنند ، و بعضى هم به تماشاى روضهء مباركه مشغول مىشوند ، تا آنكه نصف يا دوسوم از شب بگذرد ، در اين هنگام تمام مبتلايان و زمين‌گيران كه محروم از حركت بودند ، از جاى برمىخيزند درحالىكه صحيح و تندرستند و نقصى در آنان نيست و مىگويند : لا إله الّا اللّه ( معبودى جز خدا نيست ) ، « محمّد رسول اللّه » ( محمّد فرستادهء خدا است ) ، « علىّ ولى اللّه » ( على ولىّ خدا است ) ، و اين امرى است مشهور و معروف . من گرچه آن شب را در آن روضه درنيافتم ، ولى از مردمان مورد اطمينان كه بر گفتارشان اعتماد داشتم شنيدم . و همچنين در مدرسه‌اى كه مهمانخانهء آن حضرت است ، سه نفر زمين‌گير را كه قدرت بر حركت نداشتند مشاهده كردم ، يكى از مردمان روم ، و ديگرى از اهالى اصفهان ، و سومى از مردم خراسان بود ، از هر سه پرسيدم ، چگونه شما درمان نيافته و در اينجا مانده‌ايد ؟ گفتند : ما شب بيست‌وهفتم رجب را درك نكرديم ، اينجا مانده‌ايم تا شب بيست‌وهفتم آينده برسد ، و شفاى خود را بگيريم ، و به خاطر اين شب ، مردم زيادى از شهرها جمع مىشوند ، و بازار بزرگى به مدّت ده روز برپا مىگردد .